مداد وسیله ای است که هر کسی با آن سر و کار دارد؛ بچه ها مشق هایشان را با آن می نویسند، پیام های تلفنی را با آن یادداشت می کنیم، نقشه کش ها نقشه های ساختمان را رسم می کنند…

امروزه فقط در ایالات متحده ی آمریکا، سالانه دو و نیم بلیون مداد مصرف می شود که با آن ها می توان یک بار دور کره ی زمین را با مداد بچینیم. در زمان های قدیم از قلم های نی استفاده می کردند؛ آن ها را در مرکب فرو می بردند و می نوشتند. قلم هایی که بر سر آن ها پر طاووس نصب می شد، در قرن ششم در اروپا به وجود آمد.

پس از گذشت هزار سال، در سال ۱۵۶۴ میلادی، طوفان شدیدی یک درخت کهنسال را در کامبرلند انگلستان به زمین انداخت و مواد سیاه رنگی به همراه درخت از زمین بیرون آمد که همان گرافیت بود. بشر تا آن زمان گرافیت را نمی شناخت. ابتدا گوسفند داران محلی از تکه های گرافیت برای نشانه گذاری گوسفندان خود استفاده می کردند. مدت ها بعد که شهری ها به وجود گرافیت پی بردند، آن را در خیابان های لندن به فروش رساندند و برای علامت گذاری بر روی صندوق ها و سبد ها استفاده می شد. معدن گرافیت به وسیله ی ماموران دولتی محافظت می شد و فقط  چند بار در سال از آن استخراج صورت می گرفت تا عرضه ی آن کم و در نتیجه قیمتش بالا باشد. کارگران معدن را در پایان کار بازدید بدنی می کردند تا مبادا مقداری از گرافیت را به همراه خود ببرند.

گرافیت در میان ریشه های درخت
گرافیت در میان ریشه های درخت

گرافیتی که در اوایل کشف شد و مورد استفاده قرار گرفت، دو ایراد بزرگ داشت: دست را سیاه می کرد و به آسانی می شکست. یک شخص باهوش تکه طنابی را به دور گرافیت پیچید و پایین آن را آزاد گذاشت و بدین ترتیب دیگر دست سیاه نمی شد.

گرافیت طناب پیچ شده
گرافیت طناب پیچ شده

در سال ۱۷۶۱ کارآفرینی به نام کاسپر فابر اهل باواریا، مسئله ی شکنندگی گرافیت را نیز حل کرد. او گرافیت را با سولفور سنگ سرمه و مقداری سمغ کاج مخلوط نمود که دیگر خاصیت شکستگی گرافیت خالص را نداشت.

کاسپر فابر در کارگاهش
کاسپر فابر در کارگاهش

ناپلئون بناپارت در سال ۱۷۹۰، در جنگی که در اروپا به راه انداخته بود، متوجه شد که از وجود مداد بی بهره است در حالیکه در آلمان و انگلستان از آن استفاده می کند. از طرفی اداره ی دولتی فرانسه نیز احتیاج مبرم به مداد داشت. بدین ترتیب نیکلاس کنت، شیمیدان و مخترع فرانسوی مأمور شد که گرافیت را از نقاط مختلف فرانسه جمع آوری و به مداد تبدیل کند. او گرافیت را با مقداری خاک رُس مخلوط کرد و در کوره حرارت داد و به این ترتیب بهترین نوع مداد را در آن زمان به دست آورد. با افزودن و یا کاستن مقدار خاک رس توانست سیاهی آن را نیز کنترل کند و مداد کم رنگ و پر رنگ بسازد!

در جریان جنگ سال ۱۸۱۲ که بین انگلستان و آمریکا درگرفت، صادرات مدادِ انگلیس به آمریکا قطع شد. ویلیام مونرو اهل ماساچوست، یک کابینت ساز بود که توانست ماشین تولید مداد را بسازد. به وسیله ی این ماشین، چوب های باریکی به طول هفت اینچ تراشیده می شد و شکافی در طول آن به وجود می آمد و قطعه ی نازکی از گرافیت در وسط آن قرار می گرفت. این اولین مداد مدرن بود که ساخته شد. این وسیله ی سبک و قابل حمل و در عین حال ارزان به سرعت همه جا فراگیر شد و قلم و دوات مقبولیت خود را از دست داد.

دستگاه ویلیام مونرو به همراه مدادتراش
دستگاه ویلیام مونرو به همراه مدادتراش

یک مدادِ استانداردِ هفت اینچی که امروز در دسترس همه است، می تواند تقریبا ۵۳ کیلومتر خط بکشد و دست کم ۴۵۰۰۰ کلمه بنویسد. ما می توانیم آن را ۱۷ بار بتراشیم تا به دو اینچ برسد. در برخی از مداد ها یک قطعه ی فلزی همراه با یک پاک کن به ته آن متصل می شود. رنگ چوب مداد ها معمولا سیاه، آّبی و سبز است ولی رنگ زرد دل پذیر ترین رنگ و با بیشترین میزان فروش می باشد.

در مداد های مدرن امروزی از ۴۰ نوع مواد اولیه ی مختلف استفاده می شود. بهترین نوع گرافیت در کشور های سریلانکا، ماداگاسکار و مکزیک تهیه می شود و بهترین خاک رُس از آلمان به دست می آید. کائوچویی که برای تهیه پاک کن استفاده می شود از مالزی و پارافین مومی آن از برزیل تأمین می گردد. سنگ ریزه های مخصوصی که در اختلاط گرافیت و خاک رس به کار می رود از سواحل بلژیک و هلند گرفته می شود و چوب لازم جهت پوشش گرافیت، از درخت های ۲۰۰ ساله ای که در اطراف کوه های بلند سییرا در ایالت کالیفرنیای آمریکا یافت می شود به دست می آید. این نوع چوب نه تنها در ماشین های خراطی به آسانی شکل می گیرد، بلکه به آسانی قابل رنگ آمیزی و تراش است. چوب های سرو را به شکل مربع در می آورند و به کارخانه مداد سازی می فرستند تا گرافیت را در داخل چوب ها قرار دهند.

بدین ترتیب ۳۰۰ نوع مختلف مداد ساخته می شود که یک نوع آن مداد مخصوص جراحی است. جراح به وسیله ی آن می تواند محلی را که باید در بدن بیمار شکافته شود علامت گذاری کند. بنابر این باید قبول کرد که همه چیز با مداد شروع می شود. طراحی یک لباس، یک کشتی جنگی، یک زمین والیبال و یا یک نیرو گاه اتمی با مداد شروع می شود. در حقیقت امروزه مداد کم اهمیت ترین وسیله ی بشر به شمار می رود در حالی که بشر پیشرفت خود را مدیون همین چیز بی اهمیت است.

امتیاز دهید: ستاره ی سمت راست یعنی یک امتیاز و ستاره ی سمت چپ یعنی پنج امتیاز.
[تعداد: 2 میانگین: 5]
ارتقاء کسب و کار شما

4 دیدگاه‌ها

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید