کژانگاشت پاگندرف
کژانگاشت پاگندرف

در تصویر بالا، اثر اصلی را مشاهده می کنید. دو انتهای پاره خط گذرنده از پشت مستطیل دارای انحراف می باشند اما به واقع  در یک امتداد قرار دارند.

کژانگاشت پاگندرف
دو پاره خط در یک امتداد می باشند.

در تصاویر زیر، پهنای مستطیل های پوشاننده ی زرد رنگ تغییر می کند و تکه های هر یک از خطوط مایل، در امتداد یکدیگر به نظر نمی آید:

کژانگاشت پاگندرف

کژانگاشت پاگندرف

کژانگاشت پاگندرف

کژانگاشت پاگندرف

کژانگاشت پاگندرف

کژانگاشت پاگندرف

این کژانگاشت توسط فیزیکدان جی. سی. پاگندرف، ویراستار “آنالِن دِر فیزیک آن کُمیک”، پس از آنکه نامه ای را از ستاره شناس “زِد. زولنر” دریافت کرد، در سال ۱۸۶۰ کشف شد. در این نامه زولنر به توضیح یک کژانگاشت پرداخته و به اسلوب طرح آن توجه نموده بود: چند خط موازی که توسط الگویی از خط های مایل قطع می شدند و بدین ترتیب واگرا به نظر می آمدند (کژانگاشت زولنر).

کژانگاشت زولنر
کژانگاشت زولنر

در تمام مدتی که او به این کژانگاشت می پرداخت، پاگندرف کژانگاشت دیگری را مورد توجه قرار داد و آن را ترسیم کرد. نتیجه، انحراف ظاهری خط مایل بود؛ یعنی همین کژانگاشتی که امروزه نام او را به دوش می کشد.

امتیاز دهید: ستاره ی سمت راست یعنی یک امتیاز و ستاره ی سمت چپ یعنی پنج امتیاز.
[تعداد: 0 میانگین: 0]
ارتقاء کسب و کار شما

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید